مردی با اسب و سگش در جاده ای راه می رفتند. هنگام عبور از کنار درخت عظیمی صاعقه ای فرود آمد وهمه را کشت. اما مرد نفهمید که دنیا را ترک کرده است و همچنان با دو جانورش پیش رفت. گاهی مدتی طول می کشد تا مرده ها به شرایط جدید خودشان پی ببرند. پیاده روی درازی بود،تپه بلندی بود ، آفتاب تندی بود، عرق می ریختند و به شدت تشنه بودند. در یک پیچ جاده، دروازه تمام مرمری عظیمی دیدند که به میدانی با سنگفرش طلا باز می شد، و در وسط آن چشمه ای بود که آب زلالی از آن جاری بود. رهگذر رو به مرد دروازه بان کرد:"روز به خیر." دروازه بان پاسخ داد:"روز به خیر."

- " این جا کجاست که این قدر قشنگ است؟ "

-"اینجا بهشت است."

-"چه خوب که به بهشت رسیدیم، خیلی تشنه ایم."

دروازه بان به چشمه اشاره کرد و گفت:می توانید وارد شوید و هرچه قدر دلتان می خواهد آب بنوشید.

-"اسب و سگم هم تشنه اند."

نگهبان گفت: واقعاً متاسفم. ورود جانوران به این جا ممنوع است."

مرد خیلی ناامید شد، چون خیلی تشنه بود، اما حاضر نبود تنهایی آب بنوشد. از نگهبان تشکر کرد و به راهش ادامه داد.پس از این که مدت درازی از تپه بالا رفتند، به مزرعه ای رسیدند. راه ورود به این مزرعه دروازه ای قدیمی بود که به یک جاده خاکی با درختانی در دوطرفش باز می شد.مردی در زیر سایه درخت ها دراز کشیده بود و صورتش رابا کلاهی پوشانده بود، احتمالاً خوابیده بود. مسافر گفت:"روز به خیر." مرد باسرش جواب داد.

-"ما خیلی تشنه ایم ، من ، اسبم و سگم." مرد به جایی اشاره کرد وگفت: میان آن سنگها چشمه ای است. هرقدر که می خواهید بنوشید. مرد،اسب و سگ به کنار چشمه رفتند و تشنگی شان را فرو نشاندند. مسافر برگست تا از مرد تشکر کند. مرد گفت: هر وقت دوست داشتید برگردید.

-"فقط می خواهم بدانم نام اینجا چیست؟"

-"بهشت."

-"بهشت؟اما نگهبان دروازه مرمری هم گفت آن جا بهشت است."

-"آنجا بهشت نیست، دوزخ است."

مسافر حیران ماند:"باید جلو دیگران را بگیرید تا از نام شما استفاده نکنند! این اطلاعات غلط می تواند باعث سردرگمی زیادی بشود!"

-"کاملاً بر عکس.در حقیقت لطف بزرگی به ما می کنند.چون تمام آن هایی که حاضرند بهترین دوستانشان را ترک کنند همان جا می مانند...."  

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ٢۸ فروردین ،۱۳۸٦ - Maryam Shamsaee

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢٠ دی ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

دیدین بعضی از روزها آدم دلش خیلی خیلی تنگ میشه طوری که همش به خودش و تویه خلوتش میگه خسته شدم ! امروز از اون روزاس برایه من!!! ای کاش میشد هیچ وقت غصه چیزی رو نخورد. هیچ وقت غم چیزی رو نداشت! و هزار تا ای کاش دیگه......... که همشون فقط ای کاشن! همین.......

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ۱۳ دی ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

پيام هاي ديگران ()        link        یکشنبه ٢۱ آبان ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

سلام

عیدتون مبارک

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱ آبان ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

این شعر چون خیلی دوست دارم براتون نوشتم:

تو چه ساده ای و من ، چه سخت
تو پرنده ای و من ، درخت.
آسمان همیشه مال توست
ابر، زیر بال توست
من ، ولی همیشه گیر کرده ام.
تو به موقع می رسی و من،
سال هاست دیر کرده ام.

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٦ امرداد ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

پيرمرد.....زمان   

در جزیره ای زیبا تمام حواس زندگی می کردند. شادی ، غم ، غرور، عشق و... . روزی خبر رسید که به زودی جزیره به زیر آب خواهد رفت ، همه ساکنین جزیره قایق هایشان را آماده و جزیره را ترک کردند ، اما عشق می خواست تا آخرین لحظه بماند ، چون او عاشق جزیره بود. وقتی جزیره به زیر آب فرو می رفت  عشق از غرور که با یک کرجی زیبا راهی مکان امنی بود کمک خواست. غرور گفت:"نه ، نمی توانم تو را با خود ببرم چون تمام بدنت خیس و کثیف شده و قایق زیبای مرا کثیف خواهی کرد."

غم در نزدیکی عشق بود. عشق به او گفت:"اجازه بده تا من با تو بیایم."

غم با صدایی حزن آلود گفت:"آه ، عشق، من خیلی ناراحتم و احتیاج دارم تا تنها باشم."

عشق این بار سراغ شادی رفت و او را صدا زد اما او آنقدر غرق شادی و هیجان بود که حتی صدای عشق را هم نشنید. آب هر لحظه بالا و بالاتر می آمد و عشق دیگر ناامید شده بود که ناگهان صدای سالخورده ای گفت:"بیا عشق ، من تو را خواهم برد."

عشق آنقدر خوشحال شده بود که حتی فراموش کرد نام پیرمرد را بپرسد و سریع خود را داخل قایق انداخت و جزیره را ترک کرد . وقتی به خشکی رسیدند ، پیرمرد به راه خود رفت و عشق  تازه متوجه شد کسی که جانش را نجات داده بود ، چقدر بر گردنش حق دارد .

عشق نزد عالمی که مشغول حل مسئله ای روی شنهای ساحل بود رفت  و از او پرسید : " آن پیرمرد که بود ؟ ! "

عالم پاسخ داد :  " زمان "

عشق با تعجب گفت : " زمان ؟ ! "

 اما چرا او به من کمک کرد ؟ !

عالم لبخندی خردمندانه زد و گفت : " زیرا تنها زمان قادر به درک عظمت عشق است ."

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٦ امرداد ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

خدایا!

چه هدیه ای می توانم به درگاهت پیشکش کنم ؟

تمامی هستی و دارایی ام کافی نیست.

معشوق در قلبم می جوشد

و از چشمانم می بارد

حلقه گلی از اشک هایم برایت خواهم آورد

که هرقطره آن نجوا می کند:

((معبودم !

قلبم از عشق تو شکسته است.

دربی کران عشقت ، خود را از یاد می برم

و هیچ می شوم ،هیچ ...))

 چگونه شکر تو را بر زبان جاری کنم وقتی که همیشه از تو بهترین و عزیزترینم در زندگی خجلم. 

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ٢ امرداد ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

امروز تولدمه،

تولدم مبارک.

پيام هاي ديگران ()        link        چهارشنبه ٢۱ تیر ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee

يه وقت نگيد همه به روز هستن و اين خانم راجع به ديروز مينويسه. ديروز ميخواستم بنويسم ولی اونقدر سرم شلوغ بود که نشد.

خيليا ميدونستن که من ديروز يه امتحانه مهم داشتم. اينجانب ۳۰/۸ صبح وارد سالن امتحان شدم. امتحانم تا ۳۰/۱۰ طول کشيد، ولی وقتی از جلسه اومدم بيرون راضی بودم. احساس ميکردم که خوب امتحان دادم و خوشحالم بودم. بدو بدو بعد از به روز مرخصی و گذشت چند ساعت از زمان کار سوار ماشين شدم تا خودمو برسونم زود شرکت که چشمتون روز بد نبينه!!! از همت شرق تا ميرداماد ماشين هشب بار نگم داشت تو آفتاب داغ و هوای گرم اين روزای تهران. ماشين پژو ۴۰۵ بود. هفته قبل داده بود پمپ بنزينشو عوض کنن. دست آقای تعميرکار واقعا درد نکنه! معلوم نيست چه جنسه درپيتی رو ماشينه منه بدبخت سوار کرده. پمپه بنزين هی داغ ميکرد و بنزين بالا نميومد. پمپه بنزينم هم زيره ماشينه هم داخله يه محفظه اس که نميتونی آب بگيری روشو سردش کنی. مجبوری هی گوشه خيابون وايسی ۱۰ دقيقه تا يه ربع تا خودش سرد شه. تو ترافيکه همت که تازه بيشتر و زودتر داغ ميکرد.

جاتون خالی يه بار وسط ترافيک خاموش شد(منظور يه بار از اون هشت باره هااااااا) و فرصت نداد برسونمش گوشه خيابون. شانسه من ماشين آقای پليس داشت رد ميشد که اومد و آقای پليسه محترم ماشينمو هل داد. جالبش اينجاست که پليسه ميگفت: هی به اين مردم ميگم بريد پيکان بخريد روش کولر بزاريد بهتر از اين ماشين خارجياست. کو گوش شنوا خلاصه بنده قرار بود ساعت ۱۱ شرکت باشم که نشد و حول و حوش ۱ شرکت رسيدم. ولی نتيجه اخلاقيش چيزيه که من داشتم با خودم فکر ميکردم. من ديروز از دسته اين آقايه تعميرکار خيلی کفری شده بودم. با خودم گفتم اگر دختره خودشم اومده بود ماشينشو اينجوری درست ميکرد که يه هفته نرفته برگرده.  واقعا انصافه؟؟!! حالا ۴۰ -۵۰ تومنی که گرفته هيچی!!! چرا نبايد يه کم وجدانمونو بيدار کنيم و همه مردم رو خونواده خودمون بدونيم. اينکه ديگه به دولت و مملکت ربط نداره. به خودمون مربوطه، بايد از خودمون شروع کنيم که با وجدان باشيم و هرکاری انجام ميديم خدا رو يادمون نره. فکر کنيم داريم برايه خونوادمون مادرمون پدرمون يا خواهر و برادرمون انجام ميديم. اونوقت ميدونيد چقدر مشکلات حل ميشه.

البته مطمئن باشيد بنده يا پدرم حال اين آقايه تعميرکارو خواهيم گرفت. 

پيام هاي ديگران ()        link        دوشنبه ۱٩ تیر ،۱۳۸٥ - Maryam Shamsaee